Medische acceptatie

In de zorgwereld wordt er gewerkt met een zogenaamde ‘medische acceptatie’. Een dergelijke medische acceptatie vindt niet plaats bij basis zorgverzekeringen, doordat zorgverzekeraars bij het basispakket wettelijk verplicht zijn iedereen die een zorgverzekering afsluit, te accepteren. Bij aanvullende zorgverzekeringen werkt dat anders. Daar mogen zorgverzekeraars wel degelijk verzekerden selecteren op hun medische achtergrond. Door medische acceptatie kan het gebeuren dat verzekerden soms op een behoorlijke wachtlijst terechtkomen.

Wat is dat?
Medische acceptatie is een term die gebruikt wordt op de Nederlandse zorgmarkt. Daarmee bedoelen verzekeraars alle achtergronden die bij een verzekerde horen. Zo maakt het bij aanvullende verzekeringen nogal uit hoeveel risico een zorgverzekeraar loopt. Zij sluiten liever een polis af voor iemand die weinig zorg behoeft, maar dus wel extra betaalt.

Niet alleen kijken verzekeraars naar hoe gezond iemand is, maar ook naar het geslacht, en of iemand bijvoorbeeld religieus is. Ook de geaardheid van de verzekerde kan een rol spelen bij de medische acceptatie.

Basisverzekering
In het geval van basisverzekeringen, is het verzekeraars niet toegestaan medische acceptatie uit te oefenen. Iedereen boven de achttien jaar, die in Nederland woont of werkt, moet wettelijk verplicht een basis zorgverzekering afsluiten.

Het is onmogelijk een zorgverzekering af te sluiten, als een zorgverzekeraar ook bij het basispakket een medische acceptatie mag doorvoeren. Dan zouden verzekerden soms niet kunnen voldoen aan de wettelijke eisen. Om die reden heeft de overheid bepaald dat de zorgverzekeraar verplicht is iedereen die een basispakket afsluit, te accepteren. Daarbij mag de medische achtergrond, religie, geaardheid, sekse of elk ander criterium dus geen rol spelen.

Als basis zorgverzekeringen mensen alsnog afwijzen vanwege een medische reden, is de zorgverzekeraar in overtreding. In dat geval mag de verzekerde bezwaar aantekenen bij de zorgverzekeraar. Als deze geen gehoor geeft, kan de verzekerde dit laten escaleren bij het College voor Zorgverzekeraars (CvZ). Doorgaans houden de meeste verzekeraars zich keurig aan de acceptatieplicht.

Aanvullende zorgverzekeringen
De verplichting aan zorgverzekeringen om iedereen te accepteren, vervalt bij aanvullende zorgverzekeringen. Het afsluiten van een aanvullende zorgverzekering, is een keuze en dus geen wettelijke verplichting. Daarom mogen zorgverzekeraars zelf weten welke patiënten zij wel of niet willen verzekeren.

In dat geval komt dus de medische acceptatie om de hoek kijken. In samenspraak met de verzekerde vraagt de zorgverzekeraar de medische achtergrond op. Mensen die veel gebruikmaken van medische zorg, zullen eerder afgewezen worden dan mensen die ‘voor de zekerheid’ een aanvullende zorgverzekering afsluiten. Daarnaast mag de verzekeraar kijken naar het geslacht, of de religieuze achtergronden.

Uit sommige religies blijkt namelijk dat de levensstijl dusdanig anders is, dat iemand kwetsbaarder is voor ziektes die normaal gemakkelijk volkomen hadden kunnen worden. In dat geval mag de zorgverzekeraar beslissen dat het risico tot uitkeren te groot is, en de verzekerde dus niet voldoet aan de richtlijnen voor een medische acceptatie.

Bij patiënten kan dit het gevoel oproepen dat zij niet eerlijk of gelijk behandeld worden. In dat geval kan de verzekerde bezwaar aantekenen bij de zorgverzekeraar, en nieuwe bewijsstukken overleggen. Het is echter niet mogelijk in een soort ‘hoger beroep’ te gaan, als de medische acceptatie is afgewezen. Zorgverzekeraars mogen ten slotte zelf kiezen wie zij wel of niet een aanvullende polis willen verstrekken.

Wachttijden
Hoewel medische acceptatie een groot voordeel kan bieden aan zorgverzekeraars, geldt dit niet altijd voor mensen die een aanvullende zorgverzekering willen afsluiten. Zij stuiten door medische acceptatie vaak op ellenlange wachtlijsten.

De wachtlijsten kunnen behoorlijk lang zijn. De wachttijden kunnen oplopen van zes maanden tot twee jaar. Bij sommige aanvullende zorgverzekeraars geldt dat vooral bij de meest uitgebreide dekkingen een lange wachttijd geldt. Er zijn ook verzekeraars die vinden dat de toegang tot medische zorg laagdrempelig moet zijn, en dus geen medische acceptatieprocedures doen.

Afgewezen?
Er is een risico bij het afgewezen worden bij een acceptatieprocedure. De verzekerde is namelijk verplicht bij de volgende verzekeraar te melden dat hij eerder is afgewezen. Een veel gebruikte methode dit te omzeilen, is door te vragen naar de uitslag van de medische acceptatie. Bij een afwijzing trekt de verzekerde zich dan terug uit de procedure. Daardoor hoeft iemand niet te melden dat hij eerder is afgewezen.

Tegen afwijzingen kunnen verzekerden overigens bezwaar aantekenen bij de zorgverzekeraar.

Vorige artikel:

Volgende artikel: