Geplande buitenlandse behandelingen

In sommige gevallen kan het lonen om een medische ingreep in het buitenland plaats te laten vinden, in plaats van in Nederland. Dat kan bijvoorbeeld komen doordat specialisten in het buitenland de medische ingreep op een betere manier kunnen uitvoeren. Jaarlijks kiezen veel Nederlanders ervoor een dergelijke behandeling in het buitenland plaats te laten vinden. Vraag is of de zorgverzekeraar deze buitenlandse behandelingen ook daadwerkelijk vergoedt.

Geplande zorg
In termen van de zorgverzekeraar worden deze behandelingen ‘geplande zorg’ genoemd. Het is niet mogelijk altijd zomaar een medische ingreep in het buitenland te kunnen plannen, zonder dat daarvoor toestemming van de zorgverzekeraar nodig is. Ten eerste omdat de dekking van de medische ingreep in het buitenland best nog eens lager uit kan vallen dan de behandeling in Nederland, als gevolg van een tariefverschil.

Bovendien kan het voorkomen dat de behandeling in het buitenland niet (in zijn geheel) gedekt wordt door de Nederlandse zorgverzekeraar. In dat geval moet de patiënt een eigen bijdrage betalen, die niet meetelt voor het wettelijk verplichte eigen risico bedrag.

Voorwaarden
Voordat de verzekerde een medische behandeling in het buitenland mag ondergaan, moet hij voldoen aan de voorwaarden die de zorgverzekeraar stelt. Plastische chirurgie is een goed voorbeeld van zorg waarbij van tevoren toestemming nodig is. Niet altijd is er ook een daadwerkelijke noodzaak om een behandeling in het buitenland uit te voeren. In dat geval vervalt ook vaak de dekking op deze behandeling.

Daarom heeft de zorgverzekeraar een lijstje met eisen gemaakt, alvorens de verzekerde überhaupt toestemming kan vragen. Ten eerste moet de medische ingreep noodzakelijk zijn. Ingrepen die ook gewoon in Nederland uitgevoerd kunnen worden, worden vaak afgewezen door de zorgverzekeraar.

Ten tweede moet de uitvoerend specialist medisch beproefd zijn. Dit houdt in dat de behandelend arts vaker vergelijkbare behandelingen heeft uitgevoerd. Het moet dus een specialist zijn met ervaring.

Ten derde blijft de verzekerde onder verantwoording vallen van de Nederlandse zorgverzekeraar. Daarom moeten alle behandelingen die een Nederlandse verzekerde in het buitenland ondergaat, voldoen aan de behandelingsnormen zoals deze in Nederland gesteld zijn.

De laatste eis die de zorgverzekeraar stelt aan de behandeling in het buitenland, is dat “de behandeling voldoet aan de internationaal aanvaarde stand van de medische wetenschap binnen de beroepsgroep voldoet.” In normale mensentaal betekent dit., dat de behandeling voldoet aan de moderne hedendaagse technieken.

Toestemming vragen
Als de hierboven genoemde punten allemaal in orde zijn, kan de patiënt toestemming vragen bij de zorgverzekeraar. Ook daarvoor gelden een aantal eisen. Wie niet voldoet aan deze eisen, loopt een grote kans dat de medische behandeling afgewezen wordt.

Het begint bij een verwijsbrief. Deze verwijsbrief moet geschreven zijn door de eigen huisarts of een andere Nederlandse specialist. Deze Nederlandse specialist erkent daarmee dat de behandeling niet in Nederland uit te voeren valt.

Daarnaast moet de specialist uit het buitenland in het Nederlands of Engels een behandelplan opstellen. In dit plan legt de specialist uit wat hij precies van plan is, en welke kosten daarmee gemoeid zijn. Op deze manier krijgt de zorgverzekeraar een indruk van het totale kostenplaatje.

Op de formulier moet de behandelend arts of specialist zijn naam vermelden, en de adresgegevens van de kliniek waaraan hij verbonden is. Daarnaast moet alvast een datum genoemd worden voor wanneer de medische behandeling plaatsvindt. Ook de duur van de behandeling moet worden genoteerd. Daarna neemt de zorgverzekeraar de aanvraag in behandeling.

De verzekerde krijgt dan zo snel mogelijk bericht thuisgestuurd met toestemming en de maximumvergoeding die aan de behandeling gekoppeld is. Als de maximumvergoeding lager is dan het kostenplaatje, moet de verzekerde zelf het verschil als eigen bijdrage betalen.

Zestig kilometer
Zorgverzekeraars hanteren vaak een ‘straal van zestig kilometer’ van de Nederlandse grens, waarin de behandeling moet plaatsvinden. De behandelingen die binnen deze straal plaatsvinden, worden door de basisverzekering gedekt. Dit geldt alleen als het niet om een alternatieve behandeling gaat.

Bovendien geven de meeste zorgverzekeraars alleen toestemming als de zorgverzekeraar een contract heeft afgesloten met een zorgaanbieder. Dit verkleint de kans op dubieuze praktijken en medische missers.

Opgelet
Voor de uitvoering van medische behandelingen in het buitenland, heeft de verzekerde altijd toestemming nodig van de zorgverzekeraar. Het is dus niet mogelijk zonder toestemming vooraf een buitenlandse medische ingreep te ondergaan. Neem dus contact op met de zorgverzekeraar.

Bovendien is de kans op een aanvaarding groter als de verzekerde naast een basis zorgverzekering ook een aanvullende zorgverzekering heeft afgesloten. Vaak nemen verzekerden de EHIC mee naar het buitenland bij geplande zorg. Dit is niet nodig, en dekken ook niet de medische kosten van een geplande behandeling.

Informeer dus goed bij de zorgverzekeraar naar de dekking van de geplande zorg. Dat voorkomt vervelende verrassingen achteraf.

Vorige artikel:

Volgende artikel: